Weer een maand verder en dichter ...

Ondertussen is het weer een maand geleden dat ik hier nog iets van me liet horen.
Dat betekent automatisch ook weer een maand dichter bij de bevalling!!

Vandaag staat de teller op nog 66 dagen te gaan. Twee maanden, 9,5 week ...

Maandag zijn we nog eens bij de gynecoloog geweest.
Onze kleine pitoutie zit mooi op schema en qua gewicht en lengte bij het gemiddelde.
Perfect dus :-D
Bij momenten wordt hij ook actiever dan we eerder gewend waren.

Jaja kleine schat, nog eventjes en we kunnen je eindelijk bewonderen en vasthouden ...

Het laatste trimester

Het einde begint te naderen. Mijn laatste trimester is ingezet en vandaag heb ik in theorie nog 98 dagen voor de boeg.
Maw: half september sluipt dichter en dichter en dat gaat net iets rapper dan ik had verwacht.

We moeten ook nog enkele belangrijke zaakjes regelen ...
Allereerst: welke naam gaan we dat kleintje geven? Dat is en blijft voorlopig het grootste vraagteken.
Het geboortekaartje en de doopsuikertjes moeten ook nog gekozen worden en de geboortelijst moet ook nog 'officieel' in de winkel geraken.

Gelukkig is de living al volledig geschilderd. De wieg en commodekast mogen dan overkomen en in orde gezet worden.
De toekomstige babykamer werd vorig jaar pas geschilderd maar moet nog volledig ingericht worden. (Lees: uitgemest en babytoegankelijk ;-))

En verder? Baja dat gaat hé :-)
Begin deze week de eerste harde buiken gehad. Oorzaak: een beetje te laat vanop het werk vertrokken en moeten doorstappen om de trein te halen ...
En van donderdag op vrijdag een heel langdurige kramp in de onderbuik gehad. Voor alle zekerheid maar naar de dokter geweest.
Alles is in orde, ook nog eens naar het hartje geluisterd maar mijn lichaam is zich stilletjesaan aan het voorbereiden op de komende bevalling.
Dat wetende moet ik dus in de toekomst naar de signalen van mijn lichaam luisteren en het kalmpjes aan doen wanneer nodig.

Ahja, zolang het dat maar is en we weten waarvoor we dit allemaal doorstaan hé :-)

Hooverphonic

Vorige zaterdag zijn we nog eens (na lang) op stap geweest. Allé, het is te zeggen, we zijn naar een optreden geweest.
Van 1 van onze favo-groepen Hooverphonic.
Ze bestaan al 10 jaar en het is al ongeveer zolang dat ik hen ken, vroeger onder de naam Hoover.
Hun eerste hit, 2Wicky, vond en vind ik nog altijd een super nummer.
Maar .....
ook 10 jaar geleden zat ik samen in de klas met Geike. Ik weet nog het moment dat we samen in de Joepie zaten te lezen en er was een artikeltje dat Hoover auditie deed voor een nieuwe zangeres.
Geike deed mee, was de beste maar nog net geen 18 jaar verdikkeme ...
Er gingen enkele maanden voorbij tot opeens .... Geike niet meer aanwezig was op school.
Bleek dat de mannen haar opnieuw gevraagd hadden en aangezien het schooljaar toch bijna ten einde was, ze bijna 18 werd en ze gewoon ongeloofelijk goed kan zingen ....
Zingt ze nu al 10 jaar bij deze groep van wereldformaat.
En ik ben idd een beetje (veel) trots dat ik haar nog gekend heb en haar ook wel een beetje mee heb aangespoord om auditie te doen *dikke vette smile*

Ondertussen heb ik hen al enkele keren live aan het werk gezien en de cd's steken hier ook in het kastje.

Dus wij zaterdag richting Dranouter voor hun optreden.
Ontgoocheling 1: staanplaatsen ipv zitplaatsen .... gelukkig had ik makkelijke schoenen aan.
Ontgoocheling 2: 3 kwartier later begonnen
Ontgoocheling 3: de techniek deed het niet, plots viel alles uit en na 5 minuten konden ze toch verder doen maar met de nodige haperingen
Ontgoocheling 4: opeens was het gedaan en gingen de zaallichten aan
Wij met droge mond zijn maar direct doorgegaan zoals nog mensen.

Achteraf hoorde ik dan dat de band zelf zo ontgoocheld was in het verloop dat ze zelfs geen bisnummerke meer hebben gespeeld.
Het was echt een avond in mineur en ik denk voor Geike ook. Voor haar was het als het ware 'thuis' spelen (ze is zelf van Westouter) en er was heel wat van haar familie en vrienden aanwezig.

Hopelijk maakt hun nieuwe cd, die dit najaar uitkomt, zaterdag goed. Maar ik ben er bijna zo goed als zeker van!! :-)

Moederdag

Voor mijn toch ook al hé?? ;-)
Ik moet er toch aan gewend worden...

Al vindt mijne wederhelft nog van niet .... maar kheb hem toch naar de bakker gekregen voor verse pistoleekes :-D

Prettige Moederdag aan alles mama's en mama's-in-spé!!

Een nieuwtje

We weten het geslacht van onze kleine spruit ...
En het is een .....



manneke :-D

Bij gebrek aan iets anders ...

... ga ik het weer over onze kat hebben ;-)

Dat is waarschijnlijk de grootste slaapkat die er bestaat!

Het was vrijdag ook haar verjaardag. 1 jaar is ze ondertussen. Hiep Hiep Hiep Hoeraaaaa!!!!