De eindspurt ingezet - 3 2 1 start!

September is gestart. Vele vele kindjes zijn vandaag terug naar school, sommige voor de allereerste keer.
Enkele nieuwe wetten zijn sinds deze maand ook van kracht.
September betekent dus op vele vlakken een nieuwe start.

Maar de grootste start moet nog komen. De start van ons nieuwe leven, samen mét een nieuw leventje.
De 'voorbereidende werken' zijn alleszins al gestart.
Wanneer deze in de eindfase komen? Dat weet alleen onze kleine pitoutie.

Of ik al nerveus ben?
Nee eigenlijk ....
Maar als ik er zoals nu zo mee bezig ben, er bewust over nadenk ....
Ja, dan krijg ik kleine kriebelkes in mijn buik.
Maar het is een fijn gevoel, geen stressy toestanden! :-)

Tot de volgende ...

Proficiat zus!!

Gisterenavond zijn we nog eens 'uit' geweest.
Mijn zus deed mee aan de verkiezing tot Stadsambassadrice voor Stad Menen.
Natuurlijk moesten we gaan supporteren. Het was een heuse showavond met als gastheer Ignace Crombé (jaja, die van Miss Belgian Beauty).

In totaal waren er 7 kandidates. De 1 al beter dan de ander ...
En wat een proeven moesten ze afleggen!! De gebruikelijke voorstelling, een kennisvragenronde en dan 'The Mission Impossible' ... Deel 1: breng het langstgetrouwde koppel uit groot Menen naar hier. Zus heeft een koppel gevonden dat maar liefst 63 jaar (!!!) getrouwd is. Alleen waren er die nog beter deden (65 jaar getrouwd, proficiat!!).
Deel 2: breng zoveel mogelijk mensen hier samen uit groot Menen die op dezelfde dag verjaren.
Zus had er 10 die persoonlijk aanwezig waren. Een ander heeft er in de 20 bereid gevonden aanwezig te zijn ....

Dan was er ook nog een persoonlijke act (gevaarlijk!!!).
Zus heeft een liedje gebracht met een persoonlijke tekst over Menen, Lauwe en Rekkem op de muziek van 'Laat ons een bloem' met op de achtergrond een filmpje met sfeerbeelden.
Daarvoor heeft ze het meeste en langste applaus gekregen. Dik verdient!!
Anders hadden we nog 3 dansjes (bwaja, konden ermee door), eentje die ananas flambeerde (geeuw), eentje die appeltaart maakte (boring) en eentje die surfles gaf (zzzzzzzzzz......).

En dan eindelijk .... de uitslag!!
De laatste 3 werden samen afgeroepen. Daar zat zus al niet bij. Dan nr 4.
Woohoo, ze zit al zeker bij de laatste 3!!!
Dan de 2e eredame ... ook zus niet!!
Maar ..... zus wou eigenlijk niet de eerste zijn want dan moet je een jaar rondrijden met een auto met je foto op .... Wat nu??
Als de eerste eredame zou bekend gemaakt worden, weten we ook wie winnares is ....
1e eredame is ....... MIJN ZUS!!!!
En ze krijgt nog een boel schitterende prijzen ook. Een reis naar Egypte, een armband, massa's waardebonnen en noem maar op ...
En om eerlijk te zijn, eigenlijk is ze de verdiende winnares!! ;-)

Kleine pitoutie zal fier zijn op zijn doopmeter ;-)

Zondag Blogdag

Hier zijn we nog eens.
En alles is in orde! :-)
Vrijdag mochten we eindelijk nog eens naar de gyneacoloog. En die was heel tevreden dus wij ook hé.
Onze pitoutie zit al in de juiste richting met zijn hoofdje en is zelfs al een beetje ingedaald.
Dat is zo sinds vorige week donderdag (16/08) en volgens een oude wijsheid zou het dan nog ongeveer 4 weken duren. Dus ..... ;-)

Sinds gisteren staat de valies klaar .... klaar om nog gevuld te worden! Beetje bij beetje ben ik vanalles aan het klaar leggen. Laatste aankoopjes, laatste wasjes, ...
Op dit moment heb ik niet het gevoel dat het voor de eerste week zal zijn ... al kan je nooit zeker zijn natuurlijk.
Mijn gevoel gaat naar 14 september. We zullen zien wat en wanneer pitoutie beslist om te komen.

Ik ben er nog!

Neenee, ik ben mijn trouwe lezers (ahum, voor zover die er zijn ...) niet vergeten.
Daarom nog even een berichtje.

Met Ghandi is alles weer in orde! Sinds vorige week maandag is ze verlost van haar huisarrest en kan ze weer naar hartelust ravotten in de tuin.
Daarstraks had ze zelfs een afspraakje met een andere kat onder onze auto!!!

En verder gaat alles nog goed.
Mijn 4 laatste werkdagen van dit jaar gaan morgen in. Ik zal blij zijn als we vrijdagavond zijn.
Het begin van de week lukt alles nog redelijk vlot maar tegen het einde van de week zit ik er bijna door.
Onze kleine pitoutie vindt het namelijk leuk om mijn energie af te pakken ... maar het is hem gegund ;-)

Jaja, in theorie nog 34 dagen ofte net geen 5 weken meer.
Komt hij vroeger of juist op datum of laat hij op zich wachten?? Wie zal het zeggen?

De voorbereidingen zijn bijna rond. Mocht hij nu al zijn opwachting maken, zou het lukken. Alleen heb ik liever dat hij nog een beetje wacht.

Trechterkat ...

Onze kleine Ghandi heeft een oppervlakkig wondje onder haar rechteroor. Omdat ze er altijd aan krabte, genas dat niet. Daarom is mn ventje ermee naar de dierenarts geweest.
Het resultaat is dat ze terug thuiskwam met zo'n trechterding aan.
De eerste momenten vond ik echt zielig. Ze kon er amper mee stappen, liep overal tegen en vooral ... ze stapte achteruit. In de hoop waarschijnlijk er zo te kunnen uitstappen.
Ondertussen heeft ze het min of meer aanvaard en haar grootste zorg is nu dat ze niet buiten kan.

Anderzijds is weer heel aanhankelijk. De vorige maanden was dat serieus geminderd maar nu kan ze geen knuffeltjes genoeg krijgen.

We gaan ze nu dus 2 weekjes wat verwennen want zolang moet ze dat ding aan en mag ze niet buiten.

Weer een maand verder en dichter ...

Ondertussen is het weer een maand geleden dat ik hier nog iets van me liet horen.
Dat betekent automatisch ook weer een maand dichter bij de bevalling!!

Vandaag staat de teller op nog 66 dagen te gaan. Twee maanden, 9,5 week ...

Maandag zijn we nog eens bij de gynecoloog geweest.
Onze kleine pitoutie zit mooi op schema en qua gewicht en lengte bij het gemiddelde.
Perfect dus :-D
Bij momenten wordt hij ook actiever dan we eerder gewend waren.

Jaja kleine schat, nog eventjes en we kunnen je eindelijk bewonderen en vasthouden ...